Een heldere hemel in Courtaoult Ervy-le-Chatel.
Met z'n achten waren we, van die grote jongens met sterrenkijkers, een weekendje weg naar Frankrijk. Een weekend waar we nog lang over zullen napraten!
Vrijdag 7 september was het. Erwin Krol voorspelde een bewolkte periode en we hadden even onze twijfels of we wel zouden gáán! Toch maar de stoute schoenen aangetrokken en vol goede moed vertrokken we met een viertal auto's vol apparatuur vanuit Doesburg, Arnhem, Zevenaar en Doetinchem richting Frankrijk. Zevenhonderd kilometer hadden we voor de boeg en in de buurt van Luik werden de wolken steeds donkerder. We vroegen ons even af of we wel de juiste keuze hadden gemaakt. Maar goed, als het bewolkt zou zijn in Frankrijk dan konden we altijd nog een kaartje leggen of een astronomisch DVD-tje bekijken bij een goed glas wijn.
Na een voorspoedige reis druppelden we binnen. Zo tussen vier uur 's middags en zeven uur 's avonds kon iedereen de benen strekken in een van de lekkere tuinstoelen onder de kastanjeboom bij een heerlijke temperatuur van vóór in de twintig graden.
Sjoerd-Jan z'n broer heeft een prachtige oude villa van pakweg honderd jaar oud. Ruime slaapgelegenheid voor ons allen, een woonkamer, een gezellige keuken en een eetkamer die al gauw volstond met statieven, telescopen, kisten, accessoires, fotocamera's, verrekijkers, handbagage, en astronomische literatuur. Nadat we de slaapplaatsen verdeeld hadden en onze weekendtassen, waarin tandenborstels en andere noodzakelijke spulletjes, gedumpt hadden naast ons bed, was er een prima verzorgde barbecue. Mart had een heerlijke salade gemaakt en had ruime inkopen gedaan in het dorpje Ervy-le-Chatel, een kilometer of vier vanaf onze astro-observatie-plek. Nou ja, dat moesten we nog zien natuurlijk want het was nog steeds bewolkt en een beetje mistig. Maar goed, terwijl Yme hout stond te hakken voor het broodnodige vuurtje hebben we een wijntje ingeschonken en de biertap aangesloten. Het is wat, acht van die wilde kerels, zonder vrouwen of kinderen. Een diepgaand gesprek over astofotografie of sterrennevels werd al spoedig gestart. Het geeft een goed gevoel, zo met z'n allen dezelfde hobby en dezelfde interesse, we hadden maar een half woord nodig of juist honderd... het maakte niet uit, we genoten van de astronomische verhalen, de technische uiteenzettingen en van elkaars vakkennis.
"Het wordt tóch helder!" zei Edwin om een uur of negen. En als er iemand is die daar ervaring mee heeft dan is het Edwin. Een doorgewinterde waarnemer en astrofotograaf. Hij had z'n kijker voorzien van een camera, al opgesteld en was klaar om te beginnen. De een na de ander ging naar de tuin aan de zijkant van het huis waar de apparatuur inmiddels opgesteld stond. Het werd inderdaad steeds helderder en we waren al spoedig aan het waarnemen en fotograferen. De mooiste objecten hebben we gezien. Natuurlijk begin je dan met de Andromeda-nevel en de prachtige dubbelster Alcor en Mizar in de grote beer. Maar ook objecten zoals de planeet Jupiter, de ringnevel in De Lier en de mooie dubbele open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus hebben we bekeken. Naarmate het later werd, werd het steeds helderder en er was totaal géén storende straatverlichting. Ook waren er geen steden in de buurt die voor vervelende lichtkoepels aan de horizon zorgden. Kortom, het werd een ideale nacht voor waarnemingen en mooie stabiele astrofoto's.
Kijker van Edwin met De Gelderlander als dauwkap
Om onze ogen te ontzien, we waren immers gewend aan het donker, liep iedereen met een klein rood lampje rond. Soms een wat spookachtige bedoening, dat geschuifel over het niet al te vlakke grasveldje in de duisternis. Even door de kijker van Karel kijken, even naar de digitale beelden op de laptop van Jan kijken, even een statiefinstelling corrigeren, even door de 12x80 verrekijker van Ko kijken, even dit, even dat.
Tegen halfvier gingen de eersten naar bed, tja, zo laat (vroeg?) wordt het natuurlijk niet iedere nacht. Zelf heb ik toen nog naar de prachtige Orionnevel en het Zevengesternte gezien want die stonden inmiddels alweer ruim boven de horizon. De echte doordouwers, Jan en Edwin, bleven nog een uurtje, want Mars moest nog gefotografeerd worden.
De volgende ochtend was ik toch om negen uur alweer beneden. Ik genoot van de heldere ochtend en de ruime zonnestralen. Wat was het een verrassing toen ik een rijpe bramenstruik vond... genoten heb ik van dat fruithapje... dat was pas echt genieten. Nou snap ik eindelijk waar de uitdrukking "Als God in Frankrijk" vandaan komt.
Een vers croissantje, een blok kaas en verse koffie gaven ons weer voldoende kracht voor de nieuwe dag. De een na de ander kwam boven water en om een uur of elf was zelfs Jan weer van de partij. Na een relaxte ochtend ben ik samen met Karel een paar flessen wijn gaan kopen in St Florentin. Ik kon toch moeilijk zonder wijn thuiskomen vanuit Frankrijk hè.
Na een uitstekende wijnproeverij van in Nederland verkrijgbare Franse wijnen, georganiseerd door Sjoerd-Jan, volgde er wederom een lekkere BBQ. De tweede observatienacht was wat vochtiger dan de eerste maar verschillende van ons hebben toch nog veel kunnen zien. Edwin had een handige dauwkap gemaakt van "De Gelderlander" om zijn kijker tegen het vocht te beschermen. Waar je een oude krant zoal voor kunt gebruiken hè. Zelf heb ik genoten van de bubble-nevel en was verrast door de grootte van dit object. Dan kun je nog zoveel mooie foto's zien in de nieuwste astro-boeken maar om met eigen ogen deze prachtige wonderen van de natuur te mogen aanschouwen dáár gaat niets boven.
Zondagmiddag zijn we, na de afwas, weer richting Nederland vertrokken. De tuinstoelen in de schuur en de oude villa op slot. Wellicht is dit een begin van een terugkerende traditie van de volkssterrenwacht Corona Borealis. Ik ga de volgende keer wéér graag mee, maar waar die bramenstruik precies staat dat zeg ik niet...
Bedankt mannen, Stephan Werz
Foto gemaakt in de achtertuin van het huis in Courtaoult