Geschiedenis presentaties

28 april 2017: Rakende sterbedekking. Sterrenwacht open.
op vrijdagmiddag 28 april ligt de sterrenwacht precies op de lijn van een zogenaamde rakende sterbedekking.
De Maan gaat dan rakelings langs een heldere ster. Je kunt dan de ster achter bergen op de Maan zien verdwijnen, en in de dalen weer tevoorschijn zien komen. Als je dan met meerdere personen over een uitgestrekt gebied (van Arnhem tot Zeddam) gaat kijken, zie je ofwel de basis van de bergen, of de toppen ervan. Alles bij elkaar kun je het profiel van de Maan in kaart brengen! Het tijdstip is gunstig: om 17:12 uur zomertijd vindt het plaats. De Zon is dan nog niet onder, maar de ster is helder genoeg om door een telescoop te zien. De Maan is natuurlijk wel overdag te zien. De ster vind je aan de zuidkant van de Maan.

21 april 2017: De Egyptische hemelstok - Ko Bakker
"Een aantal beroemde Egyptische piramiden van het Oude Rijk wijst met één kant naar het noorden. Maar niet perfect. De afwijkingen wezen egyptoloog/archeoloog Kate Spencer de weg naar ongekend precieze dateringen". Aldus begint een artikel in NRC Handelsblad van 18 november 2000.
In vroeger tijden stond de astronomie in dienst van de godsdienst. Goden in de "onderwereld" en "bovenwereld" beheersten het levensbeschouwelijk denken. Maar de astronomie stond zeker op geen laag pitje. De indeling van tijd, zowel de dag als de kalender, werden rechtstreeks uit de vaste loop van zon en sterren afgeleid. De sterrenhemel was voor de Egyptenaren zelfs een kompas. En dat is voor 4000 á 5000 jaar geleden een hele prestatie. Onze poolster stond immers nog lang niet in het geografisch noorden vlakbij wat wij nu Poolster noemen. Want de aardas vertoont een 26000 jarige tolbeweging: precessie. Ondanks het feit dat 5000 jaar geleden de aardas NIET op een zichtbare ster gericht was, wisten de vindingrijke Egyptenaren de plaats aan de hemel, waar de aardas door het hemelgewelf priemde, bijna exact te lokaliseren.
Het verhaal van vanavond gaat globaal in op de oude astronomie van Grieken, Romeinen, Europeanen, Chinezen, Indiërs, Babyloniërs, en ten slotte uitgebreid: Het kompas van het Oude Rijk: "de Egyptische hemelstok".

17 maart 2017: Sarosverschijnselen en oude optische instrumenten - Cor Klaver
Op verzoek van Jaap den Hartog zal ik op 17 maart a.s. een voordracht bij Corona Borealis houden.Ik zal twee (2) korte lezingen houden, een voor de pauze en een na de pauze.In de eerste voordracht zal ik een beschrijving geven van de sarosverschijnselen, welke de zons- en maansverduisteringen veroorzaken.Begrippen als Saros, sarossen in de oudheid, verklaring van de samenhang tussen de verschillende "Maan"- maanden en de hieruit volgende verduisteringen komen aan de orde.De tweede voordracht gaat over oude optische instrumenten. Van Stonehenge en andere oudeastronomische bouwsels tot de eerste en latere optische instrumenten.

10 maart 2017: Sterrenstelsels, een aaneenschakeling van superlatieven - Kees de vries en Gideon Elfrink
Onze zon is slechts één van de ruim 200 miljard sterren in onze melkweg. En onze melkweg is slechts één van een onnoemelijk aantal sterrenstelsels in het heelal. Deze lezing, die wordt gehouden door Gideon Elfrink en Kees de Vries, wordt geheel gewijd aan sterrenstelsels. Er zijn talrijke soorten sterrenstelsels. Zij kunnen verschillen in vorm, in grootte, in energie etc. In de lezing wordt ook ingegaan op de vraag hoe sterrenstelsels zijn ontstaan en waarom sommige stelsels spiraalarmen hebben en andere juist niet. De meest energetische objecten in het heelal zijn quasars, sterrenstelsels met in de kern een zwart gat van miljarden zonsmassa's en met een lichtopbrengst van wel 1000 keer de lichtopbrengst van onze melkweg. Wilt u meer weten over sterrenstelsels kom dan op 10 maart naar de Sterrenwacht Corona Borealis, Breulylaan 3 in Zevenaar. De lezing begint om 20.00 uur.

17 februari 2017: Het zonnestelsel, speciaal digitaal. - John Vermeulen
Vanavond maken we een reis door het zonnestelsel aan de hand van apps zoals die op google play aanwezig zijn.
We gebruiken de computer, een tablet en google Chrome cast. Kom kijken, luisteren en geniet van alle digitale mogelijkheden binnen onze geweldige hobby.

20 Januari 2017: Presentatie Het International Space Station - Martin van Mierloo
Het International Space Station: een wetenschappelijk en maatschappelijk ruimtefenomeen
In 1998 werd de eerste module van het International Space Station (ISS) in een baan om de aarde gebracht. In de jaren daarna werden allerlei modules toegevoegd en sinds 2000 is het permanent bewoond. Bekend is dat het project veel geld heeft gekost, maar wat heeft het nu precies opgeleverd?
Deze lezing wordt gegeven door Martin van Mierloo. Geïnspireerd door de 2e missie van astronaut Andre Kuipers heeft hij eind 2011 een app ontwikkeld (ISS Spotter) waarmee je kunt voorspellen wanneer je de ISS kunt zien overvliegen. Mede hierdoor heeft Martin veel kennis opgedaan over het ISS.
Martin vertelt tijdens de lezing over de ontwikkeling van het ISS, wat er nu zoal gebeurd aan boord van het ISS, hoe en wanneer je het ISS met het blote oog kunt zien en we staan ook stil bij de nabije en verre toekomst van ruimtelaboratoria. Het ISS heeft een welverdiende plaats in de ruimtevaartgeschiedenis en kan ons veel leren over de toekomst.

9 December 2016: De Ster van Bethlehem - Monique de Kock
Op vrijdagavond 9 december vertelt Monique de Kock een verhaal over de ster van Bethlehem. Volgens het Bijbelverhaal volgden wijzen uit het oosten een ster die hen naar de pasgeboren Jezus bracht. Kunnen we anno 2016 iets meer zeggen over de aard van deze mysterieuze ster?? We gaan hiervoor kijken in ons melkwegstelsel en ons eigen zonnestelsel en staan en passant ook even stil bij actuele gebeurtenissen in de ruimtevaart.

11 November 2016: De Leoniden - Monique de Kock
Deze tijd van het jaar kunnen we weer vallende sterren zien, de Leoniden. Ga naar buiten en kijk naar boven, dan opeens verschijnt er razendsnel een lichtgevende streep: een vallende ster! En nog een, en nog een. Tijd om een of meerdere wensen te doen en je vervolgens af te vragen wat dat nou voor verschijnsel is, die vallende sterren.
In de lezing van Monique de Kock bij sterrenwacht Corona Borealis in Zevenaar gaat ze het niet hebben over die wensen, maar wel over het fenomeen vallende sterren: wat zijn dat, hoe ontstaan ze, waar komen ze vandaan, waar gaan ze naar toe? En als ze dan toch met het firmament bezig is kijken we meteen naar recente nieuwtjes uit het zonnestelsel.

4 November 2016: De kosmische afstandsladder - Kees de Vries / Gideon Elfrink
Op 3 maart 2016 heeft de Hubble satelliet het verste sterrenstelsel ooit gedetecteerd op een afstand van 13,4 miljard lichtjaar. Heeft u zich ook weleens afgevraagd hoe astronomen de afstanden tot andere verafgelegen sterren(stelsels) kunnen bepalen? In een lezing, met de titel ‘de kosmische afstandsladder', zullen Gideon Elfrink en Kees de Vries hierop een antwoord geven.

1672 was in Nederland het rampjaar maar in het vijandelijke Parijs werd dat jaar een grensverleggend astronomisch succes geboekt: voor het eerst had Giovanni Domenico Cassini de afstanden binnen ons zonnestelsel blootgelegd. Daarna volgde de afstandbepaling tot andere sterren, steeds verder en verder. Vervolgens tot andere sterrenstelsels en nu kunnen we zelfs terugkijken tot 400.000 jaar na de oerknal (13,8 miljard jaar geleden). In de lezing wordt een overzicht gegeven van de verschillende methodes die in de loop der tijd zijn ontwikkeld. De bijbehorende berekeningen worden op een voor een ieder begrijpelijke wijze uitgelegd. De lezing zal op 4 november worden gegeven op de sterrenwacht Corona Borealis aan de Breulylaan 3 in Zevenaar en begint om 20.00 uur.

14 Oktober 2016: Lengtegraad, breedtegraad - Ko Bakker
Wie kent ze niet, al die cirkels op de wereldbol en al die rechte en kromme lijnen op landkaarten. Zodra de mensheid merkte dat de wereld geen plat vlak, maar een bol was, werd er onmiddellijk een probleem binnengehaald: hoe moeten wij een koers uitzetten om van A naar B te reizen, om van P naar Q te varen, en later om van X naar Y te vliegen. Eeuwen lang, ja zelfs millennia lang zijn kaartenmakers en landmeters nieuwe problemen tegen het lijf gelopen. En iedere keer bood de astronomie een groot deel van de oplossing.

Kom vanavond luisteren naar het verhaal over oude cartografen, over oude astronomen, over oude landmeters, maar ook over de nieuwe generatie wetenschappers die het u mogelijk hebben gemaakt om met uw tom-tommetje naar de sterrenwacht te navigeren. U bent van harte welkom om dit boeiende verhaal aan te horen.

5 augustus 2016: Monique de Kock - De Perseïden
Ook dit jaar zijn De Perseïden weer te bewonderen... Rondom het maximum zijn er ongeveer 30 meteoren per uur te zien. Dit jaar staat de planeet Jupiter erg gunstig waardoor de Perseïdenbaan dichter bij de aarde ligt. Het kunnen dus wel een paar spectaculaire nachten worden.
Per etmaal valt zo'n 3000 ton materiaal uit de ruimte op onze Aarde. Veelal gebeurt dit in de vorm van stof. Grotere deeltjes die met hoge snelheid onze dampkring binnen vallen zijn de oorsprong van de lichtflitsen aan de hemel die we "vallende sterren" noemen. We spreken ook wel van "meteoren". De deeltjes die hiervoor verantwoordelijk zijn, zijn vaak niet meer dan enkele millimeters in doorsnee. Indien die deeltjes wat groter zijn zoals stukjes ijs, metaal, stenen of nog grotere brokken, bestaat de kans dat ze tijdens de val door de dampkring niet geheel verbranden. De lichtsporen zijn vaak zeer helder. Men spreekt dan van "bolide". Forse brokstukken kunnen dus de Aarde zelf bereiken en slaan in de bodem. Dit soort restanten noemt men "meteorieten". De stofdeeltjes, steentjes, stukjes ijs en dergelijke die door een komeet in zijn baan worden achtergelaten, treffen de atmosfeer in evenwijdige banen. Soms vliegt de Aarde door zo'n stofbaan. Als die deeltjes in de atmosfeer een meteorenregen veroorzaken, lijken de lichtsporen echter allemaal uit één punt aan de hemel te komen. Dit punt wordt de "radiant" genoemd.

15 juli 2016: Kees de Vries - Compacte sterren
Als sterren aan het einde van hun leven komen, implodeert de kern van een ster tot een witte dwerg, een neutronenster of bij heel grote sterren zelfs tot een zwart gat. Deze restanten van een opgebrande ster worden ook wel compacte sterren genoemd. In deze lezing worden de laatste inzichten in de bijzondere eigenschappen van de verschillende soorten compacte sterren behandeld. Ook wordt ingegaan op de onwerkelijke en vreemde verschijnselen die optreden in en rond de neutronensterren en zwarte gaten, waar de bouwstenen van de ons vertrouwde omgeving (de atomen) niet meer bestaan omdat ze door de overweldigende zwaartekracht in elkaar zijn gedrukt. Deze, op zich best ingewikkelde, materie zal op een voor iedereen begrijpelijke wijze en aan de hand van mooie beelden worden uitgelegd.

17 juni 2016: John Vermeulen - Astroïden en verder...
In deze lezing wordt ingegaan op de inzichten die er nu al een paar jaar zijn over de huidige samenstelling van de astroïdengordel. Het zg Nice model. Het ontstaan van ons zonnestelsel is heftig en dynamisch geweest en geld voor het gebied tussen Mars en Jupiter. Volgens Govert Schilling een samenscholingsverbod... De invloed van de aantrekkingskracht van de Zon en van Jupiter is daar even groot. We gaan ook naar de buitenkant van ons zonnestelsel. De Kuipergordel en de van Oort wolk. De missie van de New horizon heeft aangetoond hoe boeiend de Kuipergordel is en de komende jaren langzaam ontsloten zal worden.

20 mei 2016: Kees de Vries - Zwaartekracht, meest bekende en minst begrepen kracht.
Wanneer we aan de zwaartekracht denken komt al snel het beeld naar voren van Isaac Newton die onder een boom een appel naar beneden ziet vallen. Newton stelde wetten op om de zwaartekracht te beschrijven die tot op de dag van vandaag worden gebruikt om satelliet- en planeetbanen te berekenen. Einstein heeft de theorie verder verfijnd zodat hij ook onder extreme omstandigheden precies de juiste uitkomst geeft. Einstein deed dit uitgaande van het idee dat massa de vier dimensionale ruimtetijd kromt. De juistheid van Einsteins theorie is vele malen aangetoond, recentelijk nog met 99,95% nauwkeurigheid dmv zeer snel roterende pulsars. Ook is in februari bekend geworden dat voor het eerst het bestaan van zwaartekrachtgolven (al in 1916 door Einstein voorspeld) is aangetoond. Toch hebben Newton en Einstein nooit kunnen verklaren hoe nu precies die zwaartekracht wordt overgebracht; wat er precies aan die vallende appel trekt. De zo logisch lijkende zwaartekracht is de meest onbegrepen kracht in de natuurkunde. We kunnen precies de grootheden die te maken hebben met de zwaartekracht berekenen maar hebben geen idee over de precieze werking ervan..........of gaat dit misschien toch veranderen!!!!!!

Al bijna 50 jaar geleden werd ontdekt dat sterren sneller om de kern van sterrenstelsels draaien dan zou moeten volgens de wetten van Newton. De meest gangbare verklaring is dat er meer zwaartekracht dus meer materie moet zijn. Maar we zien die materie niet; daarom wordt deze materie ‘donkere materie' genoemd. Deze donkere materie is echter nog nooit waargenomen, ook niet in grote deeltjesversnellers. Of is er toch een andere verklaring??

In deze lezing zal Kees de Vries de werking van de zwaartekracht volgens Newton en Einstein op heldere manier uitleggen. Hierbij komen ook de recentelijk ontdekte zwaartekrachtgolven en de donkere materie aan de orde en zal een sluier worden opgelicht over mogelijk nieuwe ontwikkelingen in de zwaartekracht waarbij het erop lijkt dat alles wat wij in ons heelal waarnemen elders is bepaald.

6 mei 2016: Ko Bakker - Mercuriusovergang
Op maandag 9 mei is vanuit Nederland een zeldzaam hemelverschijnsel zichtbaar. De planeet Mercurius, ± 4878 km groot, beweegt dan voor de Zon langs. De Zon zelf is 1393000 km groot.Aarde, Mercurius en Zon staan dan precies op een rechte lijn. Vanaf de aarde zien we een zwart stipje over de zon schuiven van 13:12u tot 20:41u. Deze Mercuriusovergang zal ongeveer 7 uur duren.

15 april 2016: Ko Bakker - Een slim kwartet
Van oudsher bestond het heelal uit de aarde, zon, maan en sterren. Enkele sterren hielden zich niet aan de regels die alle andere sterren wel hadden. De dwaalsterren (later planeten genoemd) trokken zich niets aan van de vaste patronen van de rest der sterren. Dat waren vast goden. En zie daar, de astrologie was geboren. Ongeveer 5000 jaar lang is dit het wereldbeeld van de mens geweest. Toen kwamen Copernicus, Brahe, Kepler en Newton. En zetten het wereldbeeld op zijn kop. Vanavond het verhaal van de vier pioniers.

19 februari 2016: Ko Bakker - De aarde danst een foxtrot
Bent u wel eens op de kermis misselijk geworden in een of andere attractie die draaide, wiebelde, over de kop ging, enz. Nee dus. Of ..... toch? Jazeker. Want u bent aardbewoner. De aarde draait om haar as in 24 uur. De aarde draait in 365 eenmaal om de zon. Een jaar dus. Als u vanavond komt luisteren naar alle andere bewegingen die de aarde maakt, heeft u aan tien vingers tekort om alle bewegingen van de aarde te tellen. Ko Bakker doet dit voor u uit de doeken.

29 januari 2016: Wim den Heijer - De Aarde, een unieke woonplaats?
Het staat inmiddels vast dat onze aarde een van de talloze planeten is in het melkwegstelsel. Het is tot nu toe de enige planeet waar leven blijkt voor te komen.
Wat is er zo bijzonder aan onze planeet, en welke bijzondere processen doen zich hier voor?
Tijdens deze presentatie wordt een aantal unieke eigenschappen van de aarde onder de loep genomen, die van belang waren voor het ontstaan en het in stand houden van het leven op aarde.

15 januari 2016: John Vermeulen - 15 jaar Cassini missie bij Saturnus
Men heeft inzicht gekregen in de samenstelling van atmosfeer en geologie van de maan Titan, de enigste maan met een atmosfeer van methaan, de maan Enceladus met zijn oceaan en geisers. De structuur van de ringen. In 2017 zal het einde zijn van de missie, de ruimtesonde gaat dan door de D-ring heen vliegen en proberen metingen te verrichten die ons iets kunnen vertellen over de samenstelling en grootte van de kern van planeet Saturnus.

27 november 2015: Monique de Kock - Het Zonnestelsel, óók voor Dummies
Al sinds mensenheugenis kijken wij, mensachtigen, omhoog naar de hemel en vragen ons af wat er daarboven allemaal is. Onze nieuwsgierigheid kent geen grenzen. Inmiddels hebben we wel een idee hoe het grote plaatje eruit ziet, maar hoe het precies in elkaar zit weten we (nog steeds) niet...
In deze presentatie laat ik het grote plaatje zien: hoe zit ons zonnestelsel in elkaar, ons melkwegstelsel, het hele heelal... En terwijl we door ruimte en tijd vliegen gaan we onderweg enkele zaken wat nader bekijken: we verkennen bijvoorbeeld een komeet en zoomen in op de "New Horizons" missie die onlangs langs Pluto is gevlogen. Gaat u mee?

13 november 2015: Cor Klaver - Rakettechniek vroeger en nu
Rakettechniek behandelt in het kort de ontwikkeling van deze aparte techniek vanaf het prille begin bij de oude chinezen met de uitvinding van het buskruit via de eerste pogingen om vuurpijlen te maken en vervolgens deze pogingen in Europa om het buskruit te verbeteren. Hierna volgt onvermijdelijk de toepassing in de wapenindustrie met het gebruik van de raketten in de tweede wereldoorlog en met de moderne toepassingen in ruimtevaart nu en in de toekomst.

30 oktober 2015: Ko Bakker - Wat Al Gore "vergat" te vertellen
Ongeveer 10 jaar geleden trok Al Gore, een Amerikaanse presidentskandidaat, de wereld over met een waarschuwende, zo niet een alarmerende boodschap over de komende klimaatopwarming. Helemaal waar! Maar niet volledig! En ook een tikkeltje tendentieus. Want ...... IJstijden en warme tijden wisselen elkaar regelmatig af. Maar wat heet regelmaat als we het hier over perioden van 100 miljoen jaar of meer hebben? En wanneer komt dan de volgende ijstijd? En hoe komt het dat deze gebeurtenissen op onze planeet aarde plaats vinden? Heel verrassend zijn het de zon en planeten die de grootste gangmakers zijn van ons klimaat!
Vanavond worden feiten en fabels uit de doeken gedaan.

16 oktober 2015: Kees de Vries - Nieuwe inzichten in de zwaartekracht
Wanneer we aan de zwaartekracht denken komt al snel het beeld naar voren van Isaac Newton die onder een boom een appel naar beneden ziet vallen. Newton stelde wetten op om de zwaartekracht te beschrijven die tot op de dag van vandaag worden gebruikt om satelliet- en planeetbanen te berekenen. Einstein heeft de theorie verder verfijnd zodat hij ook onder extreme omstandigheden precies de juiste uitkomst geeft. Einstein deed dit uitgaande van het idee dat massa de vier dimensionale ruimtetijd kromt. De juistheid van Einsteins theorie is vele malen aangetoond, recentelijk nog met 99,95% nauwkeurigheid dmv zeer snel roterende pulsars. Toch hebben Newton en Einstein nooit kunnen verklaren hoe nu precies die zwaartekracht wordt overgebracht; wat er precies aan die vallende appel trekt. De zo logisch lijkende zwaartekracht is de meest onbegrepen kracht in de natuurkunde. We kunnen precies de grootheden die te maken hebben met de zwaartekracht berekenen maar hebben geen idee over de precieze werking ervan..........tot zeer recent!!!!!!
Al bijna 50 jaar geleden werd ontdekt dat sterren sneller om de kern van sterrenstelsels draaien dan zou moeten volgens de wetten van Newton. De meest gangbare verklaring is dat er meer zwaartekracht dus meer materie moet zijn. Maar we zien die materie niet; daarom wordt deze materie ‘donkere materie' genoemd. Deze donkere materie is echter nog nooit waargenomen, ook niet in grote deeltjesversnellers. Recentelijk heeft een Nederlandse hoogleraar een nieuw alternatief naar voren gebracht. Hij kan de werking van de zwaartekracht verklaren en heeft de zwaartekrachtwetten aangepast. Zijn theorie, die nog niet algemeen is geaccepteerd, lijkt precies overeen te komen met de waarnemingen zonder dat ‘donkere materie' benodigd is.

25 september 2015: Ko Bakker - Vier bloedrode manen
Dinsdag 28 september 2015, 's-morgens zeer vroeg van 3:00u - 5:30u, vindt er een bijzonder natuurverschijnsel plaats: een volledige maansverduistering. Vrijdagavond vertelt Ko Bakker hoe een maansverduistering ontstaat. Maar er is meer over te vertellen. Maansverduisteringen komen vrij regelmatig voor. Maar de komende maansverduistering is er een uit een reeks van vier, die alle vier binnen twee kalenderjaren plaatsvinden. En zo'n viertal, een tetrade, komt niet vaak voor. De afgelopen 2015 jaar hebben er maar 8 tetrades plaatsgevonden. Wij gaan a.s. dinsdag de vierde en laatste verduistering van een tetrade beleven. Nieuwsgierig geworden? We nodigen u van harte uit om te komen luisteren.

11 september 2015: John Vermeulen - De buitenplaneten
Traditioneel werden tot ons zonnestelsel negen planeten gerekend. In de jaren 90 werd ontdekt dat de toenmalige negende planeet, Pluto, slechts één van vele soortgelijke objecten in de Kuipergordel was. Naarmate steeds grotere objecten ontdekt werden, zoals Quaoar en Varuna kwam het klassieke aantal van negen planeten onder druk te staan. Met de ontdekking van de nog veel grotere Eris was een nieuwe definitie van planeet noodzakelijk. Volgens de nieuwe definitie wordt Pluto nu een dwergplaneet genoemd en telt ons zonnestelsel acht planeten. Vanaf de Aarde gezien kennen we Mars, jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. De Buitenplaneten...

7 augustus 2015: Monique de Kock - Vallende Sterren voor dummies
Deze tijd van het jaar is -als de weersomstandigheden het toelaten- perfect om 's avonds met een glaasje wijn voor de tent naar de sterrenhemel te kijken en je af te vragen hoe het heelal in elkaar zit. En dan opeens verschijnt er razendsnel een lichtgevende streep: een vallende ster! En nog een, en nog een. Tijd om een of meerdere wensen te doen en je vervolgens af te vragen wat dat nou voor verschijnsel is, die vallende sterren. In deze periode rond 12 augustus zijn er extra veel vallende sterren te zien en we noemen we ze 'Perseiden'.
In de lezing van Monique de Kock op 7 augustus bij sterrenwacht Corona Borealis in Zevenaar gaat ze het niet hebben over die wensen, maar wel over het fenomeen vallende sterren: wat zijn dat, hoe ontstaan ze, waar komen ze vandaan, waar gaan ze naar toe?
En als ze dan toch met het firmament bezig is kijken we meteen naar recente nieuwtjes uit het zonnestelsel.....

24 juli 2015: John Vermeulen - De Binnenplaneten
Mercurius en Venus noemt men wel de binnenplaneten omdat ze tussen de Zon en de Aarde hun baantjes draaien.
Mercurius, Venus, de Aarde en Mars zijn rotsplaneten, ook wel de aardse planeten genoemd. Dat komt omdat zij het dichtst bij de zon staan. Rotsplaneten hebben een harde vaste bodem. Hun oppervlak vertoont bergen en kraters. Hierbij wat info over de aardse planeten:
Mercurius: staat het dichst bij de zon en overdag kan het daarom ook vijfhonderd graden Celsius worden, in de nacht wordt het juist weer heel erg koud wel tot tweehonderd graden Celsius onder nul.
Venus:staat het dichtst bij de aarde en na de maan is Venus het helderste hemellichaam hij lijkt dan ook blauw en omdat het een binnenplaneet is vertoont Venus schijngestalten.
Mars: Mars wordt de rode planeet genoemd. De planeet Mars heeft een rood kleurig rotsachtig oppervlak en heeft twee manen:Phobos en Deimos.
En dan onze eigen planeet de Aarde nog: de Aarde heeft vanuit een ruimteschip gezien ook een blauw groenachtige kleur.
Mini planeten: tussen de twee planeten Mars en Jupiter draaien nog duizenden heel kleine planeetjes. Ze draaien net als alle andere planeten om de zon en we noemen ze Astroiden en Planetoiden. (uit een werkstuk van een HAVO scholier)

26 juni 2015: Willem Bekkers - Vulkanen
VULKANEN, levend, slapend of dood?
Er zijn veel typen vulkanen. Er wordt onderscheid gemaakt naar activiteit, vorm, opbouw, soort van eruptie en samenstelling van het magma. Niet is vast te stellen wanneer een vulkaan tot uitbarsting komt, maar wel bij benadering van de ernst van de uitbarsting en haar gevolgen.
Noord-West Europa heeft de laatste duizenden jaren geen uitbarstingen te verduren gekregen. Dit in tegenstelling tot het gebied rond de Middellandse Zee.
Het merendeel van de vulkanen ontstaan bij de breukzones van de continenten. Zowel bij subductie zones, alsmede bij uit elkaar drijvende continten Bekend is de "Ring of Fire". Het gebied aan de randen van de Grote of Stille Oceaan. Daarnaast zijn er ook nog Hot Spots. Bij voorbeeld in de Rocky Mountains(U.S.A.). Ook bijzondere, zoals Asphalt vulkanen. Bijzonder is het proces wat al tientallen miljoenen jaren aan de gang is: het afscheiden van Oostelijk Afrika van de rest.

12 juni 2015: Ko Bakker - Telescopen, hoe werkt dat? hoe maak je die? Hoe koop je die?
Telescoop maken? Telescoop kopen? Hoe doe je dat en waar moet je op letten. Zeer eenvoudige uitleg van optiek. We meten op 0,2mm nauwkeurig onze oogpupillen, want daar ligt het "gat" waarin het telescooplicht moet vallen en daar begint dus het "telescoopverhaal".

15 mei 2015: Dr. Saskia Bosman - Tijd, een dimensie, golven of een illusie?
Tijd lijkt een mysterieus en ongrijpbaar iets. Hebben wij de tijd maar verzonnen? Toch staat tijd in de natuurkunde bekend als een dimensie. De Russische astrofysicus Nikolai Aleksandrovich Kozyrev (1908-1983) en zijn opvolgers meenden tijd zelfs te kunnen meten als een energiestroom, bestaande uit spiraliserende golven en vele malen sneller dan het licht. De snelheid van het tijdsverloop staat volgens de Relativiteitstheorie van Albert Einstein onder invloed van zwaartekrachtsvelden. Er zijn veel verschillende zwaartekrachtsvelden in het heelal. Zijn er in het universum dan ook meerdere tijdlijnen? Er valt nog veel te ontdekken aan tijd!
Dr. Saskia Bosman is bioloog en sinds de middelbare school geïnteresseerd in sterrenkunde. Ze houdt graag de ontwikkelingen bij over ruimte, tijd en hoe het heelal in elkaar zit en werkt. De laatste jaren verdiept ze zich in de astrobiologie en is lid van de European Astrobiology Network Association (EANA).

24 april 2015: Ko Bakker - Navigatie van verleden tot heden.
Lengtegraad. Van oudsher worden de zeeën bevaren. "Behouden vaart" was de slogan waarmee de moedige zeelui vertrokken. Die wens was wel nodig, want menig voorganger was nooit meer teruggekeerd. Vanavond het verhaal van kartografen, landmeters, astronomen en slimme instrumentmakers hoe zij hebben bijgedragen aan de navigatie om veiliger varen over de woeste baren mogelijk te maken.

13 maart 2015: Ko Bakker - De komende zonsverduistering.
De zonsverduistering van 20 maart a.s. zal hier in Nederland zo'n 80% bedragen. Het grootste deel van de zon wordt dus door de maan bedekt. Hoe komt het eigenlijk dat een totale zonsverduistering niet overal te zien is en een totale maansverduistering wel? Kom luisteren op de sterrenwacht naar Ko Bakker, hij kan de ruimtegeheimen van de zon en de maan op een prachtige manier aanschouwelijk maken.

27 februari 2015: John Vermeulen - Reis via ons zonnestelsel naar de onmetelijke ruimte.
We gaan het zonnestelsel en de ruimte bekijken met hulp van het programma World Wide Telescope. Vanaf de sterrenwacht vliegen we de ruimte in en kijken terug naar de aarde, 's-nachts landen we op de maan, we vliegen over de Maris Valleneris op Mars en kijken naar de hoogste berg in ons zonnestelsel. Daarna vliegen we het zonnestelsel uit en brengen we een bezoek aan Orion waar sterren worden geboren.

13 februari 2015: Ko Bakker - Een ongeluk zit niet in een klein hoekje.
Als we de maan met al zijn inslagkraters zien, dan lijkt het wel of daar voortdurend een oorlog wordt uitgevochten. Maar hoe zit het met de kraters op aarde en kunnen we er meer verwachten en zo ja, wanneer?
Dit soort vragen komen vrijdagavond ongetwijfeld aan de orde als Ko Bakker vertelt over ongelukken in het heelal, van heel grote tot heel kleine. Een ongeluk zit niet in een klein hoekje, maar dat gaat in dit geval niet op want het oneindige heelal kent geen kleine hoekjes.

30 januari 2015: Wim den Heijer - Het weer, vroeger en nu.
In deze lezing wordt ingegaan op de geschiedenis van de weerkunde: Welke rol speelde het weer in vroege culturen en hoe gingen onze voorouders daarmee om? Welke ontwikkelingen zijn er de afgelopen eeuwen geweest op het gebied van de weersvoorspelling. Van welke hulpmiddelen werd destijds gebruikt gemaakt en over welke hulpmiddelen beschikt men thans? Hoe betrouwbaar zijn de weersvoorspellingen op dit moment? Daarnaast worden ingegaan op de vraag hoe het weer "werkt" en op de basisprocessen die aan het weer ten grondslag liggen.

16 januari 2015: Kees de Vries - Zonneperikelen.
Op vrijdag16 januari zal door Kees de Vries op de sterrenwacht van Zevenaar een lezing worden gegeven met de titel ‘zonneperikelen'. Hierbij zal worden ingegaan op vragen als ‘hebben processen in de zon invloed op ons weer of ons klimaat', ‘waarom doen lichtdeeltjes er 100.000 jaar over om vanuit de kern aan de rand van de zon te komen om vervolgens in 8 minuten naar de aarde te reizen', ‘wat zijn zonnevlekken en wat voor invloed hebben zij', ‘Kunnen zonneactiviteiten elektriciteitscentrales laten uitvallen', ‘wat is Noorderlicht' en ‘waar haalt de zon zijn energie vandaan'. Na de pauze, waarin bij helder weer door de grote telescoop kan worden gekeken, zal worden ingegaan op de vraag wat er met de zon gebeurt als zijn ‘brandstof' opraakt. Gelukkig een scenario dat de mensheid voorlopig niet zal meemaken. U bent uiteraard van harte welkom om de lezing bij te wonen. De lezing begint om 20.00. De sterrenwacht van Zevenaar ligt aan de Breulylaan 3 in Zevenaar. Voor meer informatie zie ook www.coronaborealis.nl.

19 december 2014: Monique de Kock - De ster van Bethlehem.
Op vrijdagavond 19 december vertelt Monique de Kock een verhaal over de ster van Bethlehem. Volgens het bijbelverhaal volgden wijzen uit het oosten een ster die hen naar de pasgeboren Jezus bracht. Kunnen we anno 2014 iets meer zeggen over de aard van deze mysterieuze ster?? We gaan hiervoor kijken in ons melkwegstelsel en ons eigen zonnestelsel en staan en passant ook even stil bij actuele gebeurtenissen in de ruimtevaart.

12 december 2014: Ko Bakker - Tijdmeting in de astronomie.
Uren, dagen, maanden, jaren. Ze vliegen voorbij. Het jaar 2015 staat voor de deur. We vinden het maar heel gewoon de oude kalender 2014 bij het oud papier te gooien en een nieuwe kalender 2015 aan de spijker te hangen. Toch heeft het tot 1583 geduurd toen Paus Gregorius 13 onze huidige kalender heeft ingevoerd. Vanavond hoort u het verhaal van vele astronomen over tijd: Van astrologische kalender der Babyloniërs tot Gregoriaanse kalender, Van zandloper tot atoomklok. Van zomer- en wintertijd tot relativistische tijd. Want "tijd is een rekbaar begrip" zei Einstein! Kortom, tijd om eens naar de sterrenwacht Zevenaar te komen.28 november 2014: Don Willems - De Melkweg (2)
De Melkweg is het sterrenstelsel waarin ons zonnestelsel is ontstaan, evolueert en ook zijn einde zal vinden. Ongeveer 100 miljard sterren maken deel uit van dit sterrenstelsel. In deze tweede presentatie gaan we dieper in op de kleinere structuren in het melkwegstelsel, zoals open en bolvormige sterrenhopen en de gas- en stofnevels waaruit de sterren ontstaan. Ook zullen we naar de positie van de zon in ons melkwegstelsel kijken.

28 november 2014: Don Willems - De Melkweg (2)
De Melkweg is het sterrenstelsel waarin ons zonnestelsel is ontstaan, evolueert en ook zijn einde zal vinden. Ongeveer 100 miljard sterren maken deel uit van dit sterrenstelsel. In deze tweede presentatie gaan we dieper in op de kleinere structuren in het melkwegstelsel, zoals open en bolvormige sterrenhopen en de gas- en stofnevels waaruit de sterren ontstaan. Ook zullen we naar de positie van de zon in ons melkwegstelsel kijken.

14 november 2014: Don Willems - De Melkweg (1)
De Melkweg is het sterrenstelsel waarin ons zonnestelsel is ontstaan, evolueert en ook zijn einde zal vinden. Ongeveer 100 miljard sterren maken deel uit van dit sterrenstelsel. In deze eerste presentatie zult u kennismaken met de grootschalige structuren in de Melkweg: de spiraalarmen, de schijf, de halo en de kern van het melkwegstelsel. Aan bod komen het ontstaan van deze structuren en datgene waar ze uit bestaan (de sterren, gas en stof).

31 oktober 2014: Dr. Saskia Bosman - Astrobiologie, naar welke levensvormen zoeken we?
De astrobiologie zoekt naar buitenaards leven en naar de geschikte omstandigheden ervoor. Dit gebeurt zowel in ons zonnestelsel als erbuiten. De meeste astrobiologen gaan uit van levensvormen zoals we die op aarde kennen. Zijn totaal andere levensvormen ook mogelijk? Hoe kunnen we die herkennen?
Dr. Saskia Bosman is bioloog en sinds de middelbare school geïnteresseerd in sterrenkunde. De laatste jaren verdiept ze zich in de astrobiologie en is lid van de European Astrobiology Network Association (EANA).

17 oktober 2014: Willem Bekkers - The Messinian Salinity Crisis
Sterren, Planeten en alle andere hemellichamen bewegen met grote snelheden door het heelal. Edoch, de Aarde beweegt niet alleen om de Zon en haar eigen as, maar ook de beloopbare korst met daarop de continenten en de oceanen bewegen/verschuiven. Evenzo onder de aardkorst is beweging van magma. Het zijn in verhouding met de omloopsnelheid om de Zon, gelukkig zeer langzame processen.Een van de gevolgen van die bewegingen, genaamd PLAATTECTONIEK, was een afsluiting van de Middellandse Zee van de Atlantische Zee zes miljoen jaar geleden. De afsluiting heeft 700.000 jaar geduurd. Er wordt ingegaan op de vraag hoe de afsluiting tot stand is gekomen, welke gevolgen dat had voor het Middellandse bekken en hoe aan de afsluiting een eind kwam.

Home